معرفی کتاب به یاد میهن (زندگی و شعر ملک الشعرا بهار)
مولف: کامیار عابدی
محمدتقی بهار» معروف به «ملک الشعرای بهار»، نویسنده فقید، شاعر، روزنامه نگار و فعال سیاسی معاصر است. وی در عمر کوتاهی که داشت به انجام کارهای بسیاری در حوزه فرهنگ و سیاست ایران مبادرت ورزید؛
میرزا محمدتقی بهار در 18 آذر سال 1265 در شهر مشهد به دنیا آمد. وی نخستین بار، در محضر پدرش، میرزا کاظم صبوری، به آموختن ادبیات مشغول شد. پدرِ بهار، شاعر آستان قدس رضوی در زمان ناصرالدین شاه قاجار بود؛ این مقام پس از وی به محمدتقی بهار رسید.در سنین نوجوانی بهار، ناصرالدین شاه ترور شد و پس از روی کار آمدن مظفرالدین شاه، میرزا کاظم صبوری تلاش کرد تا فرزندش را از روی آوردن به شعر و شاعری بازدارد و به تجارت تشویق نماید؛ چراکه گمان میکرد در وضعیت آن دورانِ ایران، دیگر شعر و شاعری ارزش و جایگاهی درمیان مردم و بزرگان مملکت نخواهد داشت؛ اما این خواستهی پدرِ بهار هرگز میسر نشد. وی پس از آمدن به تهران، مجددا روزنامه نوبهار را، این بار در پایتخت، منتشر کرد.در سال 1324 با روی کار آمدن قوام السلطنه وزیر فرهنگ شد؛ ولی پس از چند ماه از سمت خود استعفا داد. سبک ادبی ملک الشعرای بهار ترکیبی از سبک خراسانی و عراقی با بعضی از شیوههای غربی است. وی درباره سبک خود میگوید:
تتبعات من در سبک کلاسيک و سبک معاصر و ساده هر دو پيشرفت کرده؛ توانستيم به هر سبکي که بخواهيم شعر بگويم چه قصايد کلاسيک چه مستزادها و مسمط هاي ملي ساده، چه قطعات و رباعيات و مثنويات عوام پسند و چه غزلهاي عاشقانه به سبک عراقي.
اشعار ملک الشعرای بهار در قالب قصیده بیشتر پیرو سبک و سیاق خراسانیاند و در زمینه غزل بیشتر به سبک عراقی میل میکنند. به نظر برخی از صاحب نظران حوزه زبان و ادبیات فارسی وی احیا کننده سنتهای شاعران کهن ایران است و در عین حال تجدد و نوگرایی را در کلمات و معانی لحاظ نموده است.برخی دیگر نیز معتقدند که بهار سبک خاصی برای سرودن شعر ندارد و نمیتوان اشعار او را به سیاق خاصی متصل کرد.
مرغ سحر ناله سر کن
داغ مرا تازهتر کن
زآه شرربار این قفس را
برشکن و زیر و زبر کن
بلبل پربسته ز کنج قفس درآ
نغمهٔ آزادی نوع بشر سرا
وز نفسی عرصه ی این خاک توده را
پرشرر کن
ظلم ظالم، جور صیاد
آشیانم داده بر باد
ای خدا! ای فلک! ای طبیعت!
شام تاریک ما را سحر کن
نوبهار است، گل به بار است
ابر چشمم ژالهبار است
این قفس چون دلم تنگ و تار است
شعله فکن در قفس ای آه آتشین
دست طبیعت گل عمر مرا مچین
جانب عاشق نگه، ای تازه گل! از این
بیشتر کن
مرغ بیدل، شرح هجران مختصر مختصر مختصر کن!
عمر حقیقت به سر شد
عهد و وفا بیسپر شد
ناله ی عاشق، ناز معشوق
هردو دروغ و بیاثر شد
راستی و مهر و محبت فسانه شد
قول و شرافت همگی از میانه شد
از پی دزدی وطن و دین بهانه شد
دیده تر شد
ظلم مالک، جور ارباب
زارع از غم گشته بیتاب
ساغر اغنیا پر می ناب
جام ما پر ز خون جگر شد
ای دل تنگ ناله سر کن
از قویدستان حذر کن
از مساوات صرفنظر کن
ساقی گلچهره بده آب آتشین
پرده ی دلکش بزن ای یار دلنشین
ناله برآر از قفس ای بلبل حزین
کز غم تو، سینهٔ من، پر شرر شد
کز غم تو سینه ی من پرشرر پرشرر پرشرر شد
معرفی کتاب :اینگونه زندگی کنیم (سیری کوتاه در شیوه زندگانی پیامبر اعظم ص) نویسنده کاظم حکمت آرا
او که سوره عشق است و آیه مهر .اگر نگاه سبز او نبود هیچ سبزه ای در جهان نمی رست ،و اگر مهربانی اش نبود ، هیچ گاه کودک دنیا، برای ایستادن پای نمی گرفت مردی از سلسله رسولان ، مصلحی آگاه و درد آشنا ،رهبری مدیر و زمان شناس ، عاشقی دل سوخته و عارفی خود ساخته . قلب مسیح در سینه و عزم نوح ، در اراده و صبر ایوب در دل و حکمت لقمان بر زبان او آمد تا دیده ها را بینا سازد جهل را با نور علم بزداید و خفتگان را بیدار سازد و بذر فضیلت را در مزرعه جان ها بکارد . سیره انبیا ، تربیت عملی انسان است . آنان با عمل خود ، انسان را تربیت کردند و با ارائه الگویی تمام عیار و عامل به علم دلها را از محبت خویش لبریز ساختند. تا انسانها با پیروی از سیره عملی آنها در مسیر کمال قرار گرفته و از تنگنای زمین به بلندای آسمان برسند. مهم ترین و موثر ترین روش تربیت روش تکریم شخصیت است . علت اثر بخشی این شیوه آن است که منطبق برنیاز فطری کودک است .کودک از روی فطرت عزت نفس دارد و از ذلت و حقارت دوری می کند احترام و اکرام پایه های شخصیت او را مستحکم می سازد
17شهریور 57؛ جمعه خونینی که سقوط رژیم پهلوی را سرعت بخشید
قیام خونین 17 شهریور سال 1357 و قتلعام مردم تهران در این روز ازجمله روزهای مهم انقلاب اسلامی است که به باور بسیاری از کارشناسان و تاریخ پژوهان، مقدمهای بر آغاز مرحله نهایی قیام ملت ایران و سقوط رژیم ستم شاهی بود.
قیام خونین 17 شهریور سال 1357 و قتلعام مردم تهران در این روز ازجمله روزهای مهم انقلاب اسلامی است که به باور بسیاری از کارشناسان و تاریخ پژوهان، مقدمهای بر آغاز مرحله نهایی قیام ملت ایران و سقوط رژیم ستم شاهی بود. کشتار بیرحمانه مردم در آن روز تجلی واقعی رژیمی بود که سعی میکرد با فریبکاری از خود چهرهای صلحدوست، آزادیخواه و مخالف با فاسد نشان دهد. کارشناسان معتقدند این واقعه نظریه امام خمینی را در دروغگویی و فریبکاری رژیم به اثبات رساند و مردم را برای سرنگونی رژیم مصممتر کرد.
پیش زمینههای خیزش 17 شهریور چند روز پیش از آن تاریخ یعنی از عید فطر آن سال مهیا شده بود و روز 16 شهریور قول و قرارهای مردم برای راهاندازی تظاهرات درمیدان ژاله تنظیم شد. تظاهرات روز عید فطر، در ۱۳ شهریور سال ۵۷، زمینه را برای تظاهرات ۱۶ شهریور فراهم آورد. در روز ۱۶ شهریور ۵۷، در پی دعوت جامعه روحانیت مبارز، حدود دو میلیون نفر از مردم تهران به عنوان اعتراض به رژیم شاه، درمیدان آزادی (شهیاد سابق) تجمع کردند.
رژیم شاه بعد از راهپیمایی بزرگ 16 شهریور به این نتیجه رسید که باید بر شدت سرکوب افزود تا بتوان بحران را مهار کرد. به روایت فریدون هویدا، پس از راهپیمایی روز 16 شهریور، فرماندهان نظامی به شاه فشار آوردند که هر چه زودتر در تهران حکومت نظامی اعلام کند و خواسته خود را نیز چنین توصیه کردند: «در راهپیمایی امروز سیل جمعیت به راحتی میتوانست عمارت مجلس و تأسیسات رادیو تلویزیون را به تصرف خود درآورد»؛ شاه بعد از چند ساعت تردید و دودلی با سفرای انگلیس و آمریکا به تبادل نظر پرداخت و تصمیم گرفت که تسلیم نظر فرماندهان ارتش شود.
به دنبال تظاهرات مفصل و همه جانبه 16 شهریور در تهران و شهرستان ها، هیأت دولت تصویب نامهای صادر و به موجب آن مقرر شد از بامداد روز 17 شهریور، در تهران و یازده شهر قم، تبریز، مشهد، اصفهان، شیراز، آبادان، اهواز، کرج، قزوین، کازرون و جهرم حکومت نظامی به مدت شش ماه برقرار شود.
عدهای از مردم در راهپیمایی بزرگ 16 شهریور فریاد میزدند: «فردا صبح در میدان ژاله.» سپهبد مقدم برای جلوگیری از تکرار راهپیمایی از شاه درخواست برقراری حکومت نظامی کرد و سرانجام با موافقت شاه، تصویب شورای امنیت و هیات دولت، حکومت نظامی به تصویب رسید و با فرمان شاه، ارتشبد اویسی فرماندار نظامی تهران شد. فرماندار نظامی تهران به سپهبد بدرهای فرمانده گارد جاویدان دستور داد تا واحدهایی از گارد را به فرمانداری نظامی منتقل کند. بدرهای فرمان اعزام واحدهایی را به سرلشکر امینی افشار فرمانده لشکر 1 گارد جاویدان صادر کرد و یگانهایی از لشکر در میدان و خیابان ژاله (شهدا) مستقر شدند.
ارتشبد اویسی با صدور اولین اطلاعیه فرمانداری نظامی اعلام کرد که به منظور ایجاد رفاه مردم و نحوه نظم از ساعت 6 صبح روز 17 شهریور ماه مقررات حکومت نظامی را به مدت شش ماه به اجرا میگذارد. مردم در صبح زود بیخبر از حکومت نظامی در دستههای بزرگی از خیابانهای فرحآباد، شهباز و میدان خراسان به طرف میدان ژاله حرکت کردند. در نزدیکی میدان و خود میدان کامیونهای مملو از نظامیان ایستاده بودند، ولی مردم بیاعتنا به راه خود ادامه میدادند.
* روز 17 شهریور 1357 در تهران چه گذشت؟
ساعت نزدیک 7:30 صبح بود که جمعیت در میدان ژاله و خیابانهای منتهی به آن مستقر شدند. یکی از فرماندهان نظامی با بلندگو به مردم اخطار کرد که حکومت نظامی است، چرا تجمع کردهاید؟ یکی از روحانیون مردم را دعوت به نشستن کرد.
جمعیت روی زمین نشست، ولی ظواهر امر نشان میداد که نیروهای فرمانداری نظامی قصد متفرق کردن مردم را ندارند. راه عبور را از چهار طرف بر روی مردم بستند. ناگهان صدای رگبار از خیابانهای منتهی به میدان بلند و همین که جمعیت از چهار طرف به سوی میدان هجوم آوردند، نیروهای مستقر در میدان نیز از چند سو مردم را به رگبار مسلسل بستند.
در مدت چند ثانیه صدها نفر در خاک و خون غلطیدند. مردم بیمهابا مجروحین و شهدا را بر روی دست به سوی بیمارستانها حمل میکردند. اتاقها، راهروها و حیات بیمارستانها مملو از مجروح و جنازه بود. مردم اطراف بیمارستانها خانههای خود را برای پذیرش مجروحین مهیا میکردند. هر کس هر چه از لوازم پزشکی، پنبه، پانسمان و ملافه داشت به بیمارستان میآورد.
نفرت مردم به اوج خود رسیده بود. خبر قتلعام مردم در میدان ژاله در تهران پیچید و سرتاسر تهران به جنب و جوش درآمد. مردم بیاعتنا به حکومت نظامی به خیابانها ریختند و با مأمورین فرمانداری نظامی درگیر شدند. به هر چه از مظاهر دولتی میرسیدند حمله میکردند.
طبق گزارش ساواک، تظاهرات از میدان ژاله به خیابانهای دیگری از قسمت شرق تهران کشیده شد، سپس تظاهرات به جنوب تهران، خیابانهای مولوی، میدان خراسان، میدان شوش و میدان راهآهن سرایت کرد و در مدت کوتاهی خیابانهای فردوسی، منوچهری، خیابان سعدی شمالی، خیابان نظامآباد، خیابان فرحآباد، منطقه نارمک، میدان سپه، خیابان لالهزار، به صحنه درگیری تبدیل شد. تظاهرات و درگیری تا پاسی از شب ادامه داشت.
روزنامهها در فردای آن روز بدون پرداختن به چگونگی درگیری اعلام کردند: «100 آتشسوزی در تهران روی داد، شعب چند بانک، یک فروشگاه بزرگ، یک فروشگاه شهر و روستا در آتش سوخت.» فرماندار نظامی در اطلاعیه شماره 4 خود ضمن متهم کردن مردم به اینکه «با پول و نقشه خارجی» اقدام به تظاهرات کردهاند، اعلام کرد «در واقعه 17 شهریور 58 نفر کشته و 205 نفر مجروح شدهاند.» دو روز بعد دادگستری اعلام کرد تعداد کشتهشدگان به 95 نفر رسید. گرچه تعداد شهدای آن روز رسماً اعلام نشد، ولی آگاهان آمار وحشتناکی را از شهدای 17 شهریور ارائه کردهاند.
میشل فوکو فیلسوف فرانسوی که برای پوشش دادن رویدادهای انقلاب در یک روزنامه ایتالیایی به محل حوادث رفته بود مدعی شد که ۴۰۰۰ تن در این روز هدف گلوله قرار گرفتهاند. پارسونز سفیر انگلیس نیز تعداد شهدا را «صدها نفر» ذکر کرده است. سولیوان سفیر آمریکا گزارش میکند که در میدان ژاله «بیش از 200 نفر از تظاهرکنندگان کشته شده بودند.» جان استمپل یکی از اعضای سفارت آمریکا در ایران از قول منابع پزشکی تعداد شهدا را «بین 200 تا 400 نفر» برآورد کرده است.
شاپور بختیار ادعا میکند که «میتوانم به یقین بگویم تعداد کشتهشدگان حداکثر از 700 یا 800 نفر متجاوز نبوده است.» مردم نیز در این میان مدعی بودند چند هزار نفر کشته شدهاند. البته حتی اگر ادعای مردم را نپذیریم، کشتن دهها نفر انسان آمار وحشتناکی است. موضوع مهم در واقعه 17 شهریور، تمرد سربازان از دستورات فرماندهان نظامی بود. در همان لحظه اول در میدان ژاله یک سرباز فرمانده خود را هدف قرار داد و سپس خود را به قتل رساند.
طبق گزارش ساواک «سه نفر از سربازان وظیفه لشکر گارد در حین اجرای مأموریت کنترل اغتشاشات، ضمن سرقت سه قبضه تفنگ ژـ3 با 300 تیر فشنگ متواری شدهاند.» اسامی این سه نفر عبارت بود از «قاسم دهقان»، «علی غفوری« و «محمد محمدی» فردای آن روز محل اختفای این سه سرباز کشف و به محاصره نیروهای نظامی درآمد که هر سه نفر مورد اصابت گلوله قرار گرفتند که محمد محمدی در دم به شهادت رسید. از مجموعه اسناد به دست میآید که در این روز هفت سرباز خودزنی کردند.
بی تردید، قیام 17شهریور را می توان به عنوان یکی از نقاط عطف مبارزات ملت مسلمان ایران علیه رژیم پهلوی دانست. ابعاد عظیم کشتار و سرکوب مردم بیگناه در این روز باعث شد تا انقلابیون و رهبران آن ها در حرکت خود مصممتر شوند و در این بین رهبری مدبرانه امام خمینی(ره) نقشی بهسزا داشت.
حمایت های سران به اصطلاح دموکرات آمریکا از رژیم پهلوی در سرکوب مبارزین نیز باعث شد تا ادعاهای حقوق بشری و دموکراتیک آنها در بین مردم رنگ ببازد و ماهیت اصلی آنان برای مردم ایران نمایانتر گردد.
در مجموع باید گفت قیام خونین 17 شهریور در تاریخ انقلاب اسلامی ایران به عنوان عاملی موثر در تشدید مبارزات مردمی و تسریع در سقوط رژیم پهلوی به شمار می رود.
بر گرفته از خبر گزاری فارس در سال 1401
نمایشگاه کتاب به مناسبت اربعین حضرت سید الشهداء (ع)
معرفی کتاب : تحقیق درباره اول اربعین حضرت سید الشهداء (ع)
تالیف :قاضی طباطبائی
هزار و اندی است که خاطره ی صعب ترین روز تاریخ عاشورا پیشانی تبدار شیعه را می خراشد و آسوده اش نمی گذارد . شیعه هر سال داغ شهادت امام حسین (ع) را تا چهل روز پس از شهادت مضلومانه اش زنده نگاه می دارد و برایش چله می گیرد . گویی حسین (ع) و یارانش هر سال شهید می شوند آری داغ حسین همچنان زنده است و تا قیام قائم منتقم زنده هم خواهد ماند . اصلا زنده ماندن شیعه به زنده ماندن عاشورا بسته است.
کتاب حاضر تحقیقی درباره نخستین اربعین حضرت سید الشهداء است و به بررسی اقوال گوناگون درباره این مسئله می پردازد که آیا کاروان کربلا در بازگشت از شام توانسته خود را در اول اربعین شهدای کربلا به صحرای تفتیده ی کربلا برساند یا این واقعه تا بیستم صفر سال بعد طول کشیده است .
از منظر قاضی طباطبائی موضوع حضور خاندان رسالت و کاروان اسرا در کربلا در نخستین اربعین پس از عاشورا اهمیت زیادی برای شیعیان و مذهب شیعه دارد و در این رابطه می نویسد: از روزهای سوگواری که شیعه بسیار اهتمام بر اقامه ی عزا به کار برده و همت به زیارت آن حضرت ، در آن روز می گمارند .یکی هم روز بیستم ماه صفر روز اربعین سید الشهداء علیه السلام است که سیره مستعمره شیعه از زمان ائمه اطهار علیه السلام بر آن جاری است که در عراق از هر طرف رو به کربلا آورده و به زیارت قبر مطهر بیشتر اهمیت می دهند. در میان شیعه آن روز را روز ورود اهل بیت علیهم السلام پس از خلاصی از اسارت شام به کربلا می دانند و آن را زیارت مرد الراس می خوانند و از ائمه اطهار علیهم السلام زیارت مخصوصی برای آن روز وارد شده.
منابع طرح «کتابخوان ماه» ویژه شهریور ۱۴۰۲ معرفی شد
منابع طرح کتاب خوان ماه، ویژه شهریور ۱۴۰۲ با ارائه کتاب های «کهکشان نیستی»، «من ضامن»، «مهاجر سرزمین آفتاب» و «همرزمان حسین (ع)» معرفی شد.
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی نهاد کتابخانههای عمومی کشور، منابع طرح «کتابخوان ماه» ویژه شهریور ۱۴۰۲ با هدف تبیین منویات رهبر معظّم انقلاب اسلامی برای ارتقای فرهنگ مطالعه و کتابخوانی در جامعه، دسترسی همگانی به کتاب، لزوم معرفی کتابهای مفید برای پرورش فکری آحاد مختلف مردم جامعه و همچنین ارتقای فضایل اخلاقی و فرهنگ عمومی از طریق مطالعه کتابهای مفید و فاخر در سطح کشور، معرفی شد.
«کهکشان نیستی (داستانی بر اساس زندگی آیت الله سیدعلی قاضی طباطبایی(ره))»
پدیدآور: محمدمهدی اصفهانی
ناشر: فیض فروزان
تعداد صفحات: ۵۵۵
آیت الله سید علی قاضی از قلههای عرفان شیعی است که در علم و عمل گوی سبقت را از بسیاری از بزرگان ربوده و از محضر بزرگانی کمنظیر بهرهبرده و نیز بزرگانی کمنظیر از محضرش بهرهبردهاند.
اما در کنار جنبههای عرفان نظری و عملیِ این شخصیت فوقالعاده، سلوک فردی و خانوادگی و اجتماعی و سیاسی ایشان کمتر مورد توجه قرار گرفته است که در این کتاب با نگاهی جامع و البته مستند، با قلمی جذّاب و گیرا، دوران زندگیشان از اندکی قبل از تولد تا اندکی پس از رحلت بازگو شده است.
تعدّد راویان در کتاب و پرداخت مناسب به شخصیت هر یک از راویتگران و بزرگانی که در زندگی سید علی قاضی قدّسسرّه ایفای نقش کردهاند از دیگر نکات برجسته کتاب است. ملاحسینقلی همدانی؛ سید احمد کربلایی؛ شیخ محمد بهاری؛ رخشنده سادات (همسر گرانقدر ایشان)؛ سید ابوالحسن اصفهانی؛ شیخ حسنعلی نخودکی؛ سید محمدحسین طباطبایی؛ سید هاشم حداد؛ میرزا جواد آقا ملکی تبریزی؛ سید محمدحسن الهی طباطبایی؛ محمدتقی بهجت؛ سید ابوالقاسم خویی؛ عباس قوچانی؛ سید عبدالکریم کشمیری؛ شیخ مرتضی طالقانی؛ محمدعلی نجابت؛ سید روح الله خمینی (بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی)؛ اینها برخی از نامهای سترگی هستند که مطالب مستند مهمی از ایشان، که هر یک مستقیم یا غیر مستقیم با زندگی و زمانهی مرحوم قاضی مرتبط میشدند، وجود دارد.
«من ضامن»
پدیدآور: مصطفی خرامان
ناشر: بهنشر
تعداد صفحات: ۱۶۹
معلوم نیست که برای اولین بار چه کسی ضامن شخصی دیگر شده. شاید در دوران هابیل و قابیل بوده! شاید هم ...
اما در داستانِ «من ضامن» پسری مشهدی ضامن دختری تهرانی میشود که همراهِ خانوادهاش به مشهد رفتهاند و آن ضمانت نقطهِ وصلی میشود که دختر را به امام رضاعلیهالسلام میرساند.
ما امام هشتم را با لقب ضامن آهو نیز میخوانیم؛ اما آیا تمام کسانی که یا ضامن آهو میگویند از معنای آن باخبرند؟ اما این مهم نیست، مهم این است که ضمانت، تسریِ فتوّت و جوانمردی است. کتاب «من ضامن» داستان سرانجام آن دختر تهرانی و پسر مشهدی است که در بالا گفتیم. داستانی برای نوجوانانِ این نسل ...
«مهاجر سرزمین آفتاب (خاطرات کونیکو یامامورا (سبا بابایی) یگانه مادر شهید ژاپنی در ایران)»
پدیدآور: حمید حسام و مسعود امیرخانی
ناشر: سوره مهر
تعداد صفحات: ۲۴۸
خیلیها فیلم روز واقعه را دیدهاند؛ با اینکه میدانیم خیالی است اما چون در بستر تاریخ بارها و بارها حقیقیاش رخ داده برای ما جذّاب است؛ برخی سؤالهای بچهگانه میپرسند، مثلاً میگویند: "ما اگر مثلاً در شاخ آفریقا به دنیا میآمدیم معلوم است که مسلمان و شیعه نمیشدیم!" اما توجه ندارند که این سخن، در واقع کفر به اسم هادی خداوند است؛ اگر شخص لیاقت نشان دهد، به نسبت تلاشش، هدایت شامل حالش میشود (الَّذِینَ جاهَدُوا فِینا لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنا (عنکبوت:۶۹) کسانی که در راه ما نهایت کوشش خود را کردند، پس بیتردید و یقیناً آنها را به راههای خود هدایت میکنیم) و این کتاب، حکایت یکی از این بندگان خوب خداست که در سرزمین آفتاب (ژاپن)، خدا او را پسندید و به شرف اسلام مشرف ساخت و او را آورد و آورد تا حتی فرزند دلبندش را نیز در راه اسلام و کیان اسلامی هدیه کرد و به عنوان یگانه مادر شهید ژاپنی در ایران از او یاد میشود.
در مهاجر سرزمین آفتاب که با قلم گیرای حمید حسام نگاشته شده، با زندگی بسیار پرفراز و نشیب این بانوی کمنظیر آشنا میشوید.
«همرزمان حسین علیهالسلام؛ ده گفتار از حضرت آیتاللهالعظمی سیدعلی خامنهای در تحلیل مبارزات سیاسی امامان معصوم علیهمالسلام»
ناشر: انقلاب اسلامی
تعداد صفحات: ۴۱۳
شناخت ابعاد گسترده و متنوع و عمیق ائمه علیهمالسلام در بازهی ۲۵۰ سالهی حضور و ظهورشان در امت اسلامی در عرصههای مختلف فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و... امری است که غالباً مغفول است. برخی گمان میکنند بعد از قیام عاشورا اهل بیت علیهمالسلام دیگر تلاش خاصی برای ایجاد حکومت اسلامی صورت ندادهاند؛ اما متفکّران بزرگ اسلامی نظیر رهبر معظّم انقلاب با استناد به ادلهی متعدد و متقن عقلی و نقلی اثبات میکنند که اینگونه نبوده و ایشان مبارزات دامنهداری انجام دادهاند که همگی لازمه و هدفگذاریاش تشکیل حکومت عدل الهی بوده است.
کتاب «همرزمان حسین» نشان میدهد که پس از قیام عاشورا، امام سجاد علیهالسلام تا حضرت حجت ارواحنا فداه چگونه به شکلی منسجم و پیوسته و با وحدت رویهای مشخص این سلسله مبارزات در عرصههای گوناگون را پیش بردهاند.
تبیین ابعاد مختلف مقام امامت؛ اهمیت شناخت چهره و سیره حقیقی ائمه علیهمالسلام؛ شناخت اهداف ائمه علیهمالسلام و مهمترین اقدماتی که برای نزدیکشدن یا نیل به این اهداف انجام دادهاند؛ ویژگیهای شیعه حقیقی؛ تفسیر صحیح و غلط از جهاد و انواع جهاد ائمه علیهمالسلام؛ دورانهای چهارگانه امامت؛ ایجاد تشکیلات پنهانی برای قیام و مبارزه (شبکه وکالت)؛ مهمترین اقدامات هر یک از ائمه علیهمالسلام از بعد از امام سجاد تا امام زمان علیهماالسلام؛ حیات سیاسی امام صادق علیهالسلام؛ برخورد شدید ائمه علیهمالسلام با علما و شعرای درباری؛ امامزادگان انقلابی؛ مفهوم تقیه، چرایی و ابعاد آن برخی از مهمترین عناوین این کتاب ارزشمند و بصیرتبخش است.